kendi yazdigim siirler, unlu sairlerin siirleri.
Gozlerim kan canagi..
gozlerim kan canagi..bogazim dugum dugum..kabuk baglamasin yaralarim..bu benim gunum..ellerim senden yoksun...ayaklarim yurumuyor...hasretin kor ates misali, yuregimde suskunlugum..karanlikta gorunmeyen huzun..ates baglamis yuregime..soz geciremiyorum .matemi bir ses cinlayan su gonlume..guvercin misali gelip dustun kalbime..
yazan: hasret ruzgarlari
Karamsardayim
karanliklar icinde gunduzlerim gece oldu..dort duvar arasinda dertlerimle kayboldum kilitlediler kapilari uzerime..kaldim odamda dusuncelerimle
aklim darma duman hafizam kilitli..kaderimmi bu yoksa yasam cizgimmi..karamsar bir yasamim, umutsuz bir gelecek..neyim kaldiki kimler el verecek..dusunuyorum kayboluyorum kurtarin beni karamsardayim..acilarim var..cilelerim var..kurtarin beni karamsardayim..
Bu sozler bana aittir.Kopyalanmasi kesinlikle yasaktir..Bu yazim rap sozleri icin yazilmistir.. O yuzden kopyalanmasi yasaktir..Bu sozlerin devami da var..ilgili olanlar yorumlar'a yazabilirler..oyle devami gelicektir..yoksa devamini yazmiyacagim..
Yazan: Hasret Ruzgarlari
Acilar Denizi
Ben acılar denizinde boğulmuşum İşitmem vapur düdüklerini, martı çığlıklarını Dalgalar her gün bir başka kıyıya atar beni duyarım yosunların benim için ağladıklarını Ölüyüm çoktan, bir baksana gözlerime Gör, içindeki o kanlı cam kırıklarını bu ne karanlık, bu ne zindan gece böyle Bütün gemiller söndürmüş ışıklarını Ben acılar denizi olmuşum, yaklaşma sularım tuzlu, sularım zehir zemberek Baksana; herkes içime dökmüş artıklarını Bu karanlık bitse artık, bir ay doğsa bir deli rüzgar çıksa; alıp götürse Yılların içimde bıraktıklarını...
Sair : Ümit Yaşar Oğuzcan
ben sana mecburum bilemezsin adını mıh gibi aklımda tutuyorum büyüdükçe büyüyor gözlerin ben sana mecburum bilemezsin içimi seninle ısıtıyorum ağaçlar sonbahara hazırlanıyor bu şehir o eski İstanbul mudur karanlıkta bulutlar parçalanıyor sokak lambaları birden yanıyor kaldırımlarda yağmur kokusu ben sana mecburum, sen yoksun!sevmek kimi zaman rezilce korkuludur insan bir akşamüstü ansızın yorulur tutsak ustura ağzında yaşamaktan kimi zaman ellerini kırar tutkusu birkaç hayat çıkarır yaşamasından hangi kapıyı çalsa kimi zaman arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu fatih'te yoksul bir gramofon çalıyor eski zamanlardan bir cuma çalıyor durup köşe başında deliksiz dinlesem sana kullanılmamış bir gök getirsem haftalar ellerimde ufalanıyor ne yapsam ne tutsam nereye gitsem ben sana mecburum, sen yoksun! belki haziran'da mavi benekli çocuksun ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden belki yeşilköy'de uçağa biniyorsun bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor belki körsün kırılmışsın telâş içindesin kötü rüzgâr saçlarını götürüyor ne vakit bir yaşamak düşünsem bu kurtlar sofrasında belki zor ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden ne vakit bir yaşamak düşünsem sus deyip adınla başlıyorum içim sıra kımıldıyor gizli denizlerin hayır başka türlü olmayacak ben sana mecburum bilemezsin..
Sair : atilla ilhan
hasret ruzgarlari
hasret ruzgarlari: ben sana mecburumhasret ruzgarlari: Acilar denizi
enginerx: Acilar denizi
PasaJ: ben sana mecburum
